De mierikswortel (Armoracia rusticana) is ook bekend onder de volksnamen boerenradijs, peperwortel, meirettich, mieredik en lepeltjesdief. Het is een smaakmaker van eigen bodem, zelfs uit eigen tuin. Heel makkelijk zelf te kweken: steek een stukje wortel in de grond in het voorjaar, dat mag in de schaduw. Al gauw komen de eerste bladeren, die groot en langwerpig zijn, te voorschijn. Maar kijk uit, het is wel een woekeraar. Bij Veldzicht staat de mierikswortel daarom in diepe bakken. En, het gebeurt maar zelden in Nederland, soms komt er een steel aan met in de zomer kleine witte bloemetjes. In het historisch kruidenveld staan de planten in het voorjaar zelfs in volle bloei. De bladeren sterven af na de eerste vorst. De voedings- en smaakstoffen gaan in de witte wortel onder de grond zitten. De lekkere, karakteristieke smaak is dan ook in de winter op z’n hoogst. Mierik is een scherp smakend kruid (rasp van de wortel) met antibiotische eigenschappen dat in Europa eeuwenlang werd gebruikt om vlees te conserveren, om een ‘slechte’ smaak te verhullen.
De saus die je van de wortels kunt maken is nu meer een toevoeging aan een gerecht, bijvoorbeeld bij gebraden rundvlees. De gerapte wortel is een lekkere pittige, gezonde smaakmaker. Te gebruiken als vervanging van mosterd in een dressing. Ook heel lekker op brood, vermengd met crème fraîche en een snufje zout. Of rauw geraspte wortel in koolsla, roomkaas, mayonaise en als dip bij de borrel.